Zoeken
  • Alain

Verslag weekend Gistel 2018

Bijgewerkt op: 7 aug 2018

Met zeventien waren we:


De ‘Jeffen’ Van Asch, Guldentops en Hendrickx, Marcel Vingerhoets, de ‘Karels’ Diddens, Spruyt en De Munter, Ferdinand 'Ferre' Hellemans, Richard Moerenhout, Hans De Wolf, Alain Caers, Eddy 'tornado' Lambrechts, Eric Van den Brande, Francois 'Cois' Lauwers, Paul Van den Bosch en twee nieuwkomers: Eric Rombauts en Walter Van den Brande.



Op vrijdag werd de bagage onder het waakzaam oog van Marcel afgegeven. “Géén harde valiezen maar wel zakken”, dixit onze ervaren herder van dienst!

Eddy, een speciale dankjewel om de jeep nog maar eens ter beschikking te stellen. Het zou echt niet hetzelfde zijn zonder deze – toch wel buitengewone - wagen.

Hij straalt kracht en vertrouwen uit. Waar je ook komt, iedereen staat in bewondering en gaat met gepaste eerbied een stapje achteruit en buigt respectvol het hoofd.

Kortom, hij vertegenwoordigt en symboliseert helemaal ‘de stoemper’ J.


Het startuur, 8.30 werd net niet gehaald maar om 8.45 was iedereen aan het ‘bollen’.


De dag ervoor haalden we nog 36 graden en was het woord regen iets uit het verre verleden maar vandaag voorspelde men toch een deel nattigheid. Dat was buiten onze ervaren gidsen gerekend. Geen druppel zou ons belagen. Goed gedaan, jongens J.

Dit had zeker te maken met de sterke voorbereiding.


Gistel ligt niet echt dicht bij de deur. De routes verkennen was dan ook een hele onderneming.


Eric en Cois, Karel D en Jef VA vormden de duo’s die deze taak op zich namen. Komen halen of weg doen met de auto was dan weer voor Marcel.

De ritten waren dan ook weer stuk voor stuk een pareltje!

Je kan ze trouwens zeer gedetailleerd terugvinden via RouteYou. Hiervoor moeten we dan weer Hans en Alain bedanken. Op deze site staan ondertussen ook nog andere ritten want de mio’s en garmins hebben ook in de stoemperswereld hun weg gevonden!


Dag 1


Na 30 km hielden we onze eerste stop. Noodgedwongen want de zadelpen van Eric R begaf het. Te zwaar getafeld de dag er voor, metaalmoeheid, … wie zal het zeggen. Gelukkig was er een fietsenmaker – Adriaansen in Londerzeel - in de buurt.











Het euvel werd vlug verholpen.

Enkele stoempers keurden

ondertussen de elektrisch fietsen

met de nodige commentaar!

























Na 80 km stopten we in Sint-Martens-Leerne om de inwendige mens te versterken.




Na 110 km verloor Cois het evenwicht bij het oprijden van een brug en kwetste zich aan de ijzeren leuning. Zijn duim bloedde dat het niet schoon was.

Zakdoek maar ook arm en zelfs fiets vol bloed maar ‘Rambo’ Cois verpinkte niet. Doorrijden klonk het! Een echte Flandrien.

Er werd uitgekeken naar een apotheker maar niet gevonden. We passeerden wel een slagerij en zelfs een dierenarts … Een twijfelmomentje maar nee, toch maar niet.











Aan kilometer 120 (en kort bij onze eindbestemming) volgde de tweede stop in La Brasserie in Zedelgem. Kwaremont van ’t vat werd getest en goed bevonden!



Marcel – de herder weet je wel - was al een dokter aan het googelen maar Cois - er bestaan nog echte mannen – koos voor de

harde aanpak en dronk twee duvels (goed

koud). Respect Cois!!




Hotel Ter Haeghe werd bereikt na 145 km.


Aperitieven om 18.15 (wie er niet is, is gezien) op het terras en om 19.00 stipt mochten we aan tafel gaan. Meer moet dat niet zijn.

Nog een beetje nakletsen, rondde deze eerste, fijne dag af.


Het lot bracht Eric R en Karel DM samen voor de nacht.

Dit ‘huwelijk’ zou geen lang leven beschoren zijn want reeds de volgende morgen tekende Eric de scheidingspapieren wegens ‘(on)opzettelijke poging van Karel om iemand gek te maken door aanhoudend én luidruchtig gesnurk’.

Ook het feit dat hij waarschijnlijk niet kon blijven weerstaan aan de drang om zijn kamergenoot door het raam te kieperen, gaf de doorslag: Karel zou de volgende nacht bij Eddy en Paul logeren. Kwestie van geen risico’s te nemen.


Sprokkels …

- Veel tegenwind deze eerste dag.

- Hans leidde de rit in goede banen, op zijn eigen rustige manier.

- Toch weer een onnozelaar die zijn frustratie de vrije loop liet en zijn auto als wapen gebruikte om zijn ongenoegen (waarover eigenlijk??) te uiten

- De mensen die hier de vorige editie (2013) logeerden hadden spijt dat er geen ‘boerkes en boerinnekes’ meer waren.